Vragen? Bel: 020 - 697 20 66

contact@indexus.nl
 

Kansen in de Emerging Markets?

17 October 2013

Kansen in de Emerging Markets?

In de voorzomer hoorden we regelmatig een radiocommercial van een grootbank waarin werd gewezen op de kansen in de Next-11. Echter, toen de markt in juni draaide door de uitspraken van Bernanke inzake de Tapering, waren die commercials opeens verdwenen. Houdt dat in dat de Next-11 geen kansen meer bieden?

Na de terugval in de zomer zijn de Emerging Markets voorzichtig aan het herstellen, maar zijn nog niet terug op het niveau van voor de dip. Qua groeivooruitzichten wordt er toch vanuit gegaan dat de groei direct en indirect uit de Emerging Markets moet komen. Indirect is makkelijk. Welke Westerse bedrijven profiteren van de groei in de Emerging Markets?

Veel Westerse bedrijven zijn al redelijk hoog gewaardeerd en hebben tegelijkertijd ook te kampen met een zeer matige groei in Europa en de Verenigde Staten. De kansen liggen dus wellicht in de Emerging Markets, maar waar dan? De verzamelterm Emerging Markets behelst dermate veel landen die niet met elkaar te vergelijken zijn dat een voorselectie essentieel is. Investeren in zomaar een breed Emerging Markets product lijkt niet interessant. Zijn de Next-11 interessant of moeten we kijken naar bijvoorbeeld een sector als infrastructuur?

Next-11
De term Next-11 is van Jim O’Neil (Goldman Sachs), ook de bedenker van de term BRIC. De Next-11 slaat op de landen die in het spoor kunnen treden van de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China), die elk al een top 10-notering hebben verworven in de wereldeconomie. De Next-11 zijn: Bangladesh, Egypte, Indonesië, Iran, Mexico, Nigeria , Pakistan, de Filippijnen, Turkije, Zuid -Korea en Vietnam. Deze landen zijn geselecteerd op basis van een aantal criteria: de macro-economische stabiliteit, politieke volwassenheid, openheid van handel en investeringen, en de kwaliteit van het onderwijs.

Als totaalpakket is een investering in de Next-11 wellicht best aardig. Het groeipotentieel is hoog; het betreft landen met een relatief jonge beroepsbevolking en een sterk groeiende welvaart. Maar binnen deze club landen zijn er grote verschillen. Een simpel voorbeeld is de onrust in Egypte en het regiem in Iran. Maar ook vanuit de belegger gezien. Immers, het klinkt als een fantastisch verhaal, maar hoe investeer je daadwerkelijk in Bangladesh of Iran? De liquiditeit van de verschillende beurzen kan slecht zijn en een paar landen wordt beleggingstechnisch alleen maar bereikt via de zogenaamde Frontier-producten. Dit hoeft overigens helemaal niet slecht te zijn. Een investering in een Next-11 ETF kan bijvoorbeeld via de ETF van BNP Paribas (Easy ETF, FR0010616656). Ook hierin wordt niet in alle 11 landen geïnvesteerd, maar slechts in de Core 8 (dus ex Iran, Pakistan en Bangladesh).

Om te profiteren van de economieën met meer stabiliteit, liquiditeit en informatie is het wellicht zinvoller om gebruik te maken van landen-ETF’s. De landen die we dan bedoelen zijn: Zuid-Korea, Turkije en Mexico. Nogmaals de andere landen kunnen theoretisch een hoger groeipotentieel hebben, maar hoe bereik je die?

Infrastructuur
In de Westerse wereld wordt er miljarden geïnvesteerd in de infrastructuur. Dit valt echter in het niet bij wat er moet en gaat gebeuren in de Emerging Markets. In de Emerging Markets zal de komende paar jaar circa 100 keer meer geïnvesteerd worden in infrastructuur. Dus een investering in dit veelbelovende thema komt daar het beste tot z’n recht. Een groot deel hiervan (circa twee derde)van de bouwwoede vindt plaats in China; maar ook in Brazilië, India, Rusland , Mexico, Zuid-Afrika en het Midden-Oosten wordt er volop geïnvesteerd.

Het idee hierachter is redelijk eenvoudig: Iedere week wordt er meer dan een miljoen mensen geboren in de steden van Emerging Markets en in de Emerging Markets vindt een gigantische verstedelijking plaats. Over vijftien jaar zullen 21 van 25 grootste steden van de wereld in ontwikkelingslanden liggen. Dus daar moeten wegen, bruggen, waterleidingen, riolering, energiecentrales, openbaar vervoer en havens gebouwd worden. De steden met de beste infrastructuur trekken bedrijvigheid aan en verbetert de kwaliteit van leven. En vanzelfsprekend is er een sterk politiek motief om hieraan te werken. Welvaart zorgt immers voor politieke stabiliteit.

De waarderingen in de Emerging Markets zijn, zeker na de terugval van deze zomer, relatief laag in verhouding tot het groeipotentieel. Vanzelfsprekend zijn er ook beren op de weg. De politieke stabiliteit is niet in alle landen even groot en de investeringsbeslissingen zijn derhalve niet altijd gebaseerd op goed onderbouwde rapporten. En snelle groei hoeft niet altijd een hoog beleggingsrendement te beteken. En de vraag is altijd hoe langdurig de ingeslagen weg is van investeringen in infrastructuur.

Als belegger ben je, zeker in de Emerging Markets, aangewezen op beleggingsfondsen of ETF’s. Bijvoorbeeld de ETF van iShares (Emerging Market Infrastructure UCITS ETF, IE00B2NPL135) of de Powershares (Emerging Markets Infrastructure Portfolio, US73937B2097). Koop deze ETF’s echter niet zomaar, want er zit een groot verschil in de onderliggende waarden, terwijl de namen zeer vergelijkbaar zijn. De PowerShares leggen de nadruk op industriële goederen, terwijl de iShares juist de nadruk leggen op nutsbedrijven. Daarnaast is er een groot verschil in de regioallocatie. iShares heeft het overgrote deel in China en Brazilië gealloceerd, terwijl de PowerShares een meer evenwichtige spreiding heeft over een grotere groep landen. Vergelijkbare beleggingen in beleggingsfondsen zijn er nauwelijks, want de beleggingsfondsen hebben vaak toch grote belangen in de “Westerse” bedrijven.

Tjerk Smelt

DSI Beleggingsadviseur & DSI Financieel Adviseur